W epoce, w której sportowe auto coraz częściej przypomina aplikację z czterema kołami, Morgan Supersport wygląda jak bardzo elegancki sprzeciw. Brytyjska marka zapowiada powrót do USA po około 20 latach, a jej nowym ambasadorem ma być roadster, który z daleka mógłby zaparkować obok samochodów z lat 50. i nie wzbudzić podejrzeń. Z bliska widać jednak współczesną konstrukcję, nowoczesny napęd i inżynierię podporządkowaną jednej rzeczy: by kierowca nadal czuł, po co w ogóle siada za kierownicą.
Trudno mi się temu ruchowi dziwić. Ameryka potrafi kochać samochody przesadnie mocne, ogromne i naszpikowane wyposażeniem, lecz ma też wyraźną słabość do motoryzacyjnych osobliwości. Morgan nie zamierza tam walczyć o klienta, który porównuje pojemność bagażnika i liczbę portów USB. Supersport ma trafić do ludzi, dla których samochód jest przedmiotem z charakterem, trochę jak dobrze wykonany mechaniczny zegarek – technicznie niekonieczny, za to trudny do zastąpienia emocjonalnie.
Powrót, którego długo nie dało się załatwić samym sentymentem
Marka Morgan przez lata pozostawała poza głównym nurtem rynku północnoamerykańskiego. Powód był wyjątkowo prozaiczny, choć dla małej manufaktury bardzo poważny: amerykańskie normy homologacyjne i bezpieczeństwa. Wytwarzanie samochodów w niewielkich seriach oznacza, że każda konieczna modyfikacja konstrukcji, test i procedura kosztują proporcjonalnie więcej niż w przypadku globalnego koncernu. Wielkie marki rozkładają te koszty na setki tysięcy aut. Morgan musi liczyć je znacznie uważniej.
Właśnie dlatego oficjalny powrót do Stanów Zjednoczonych warto traktować jako coś więcej niż efektowny komunikat przed Monterey Car Week. To sygnał, że firma ma gotowy plan na obecność w kraju, w którym sprzedaż egzotycznego roadstera wymaga cierpliwości, odpowiedniego serwisu i konkretnej zgodności z lokalnymi przepisami. Amerykański rynek nie jest miejscem, gdzie wystarczy wysłać kilka aut do zaprzyjaźnionego dealera i liczyć na to, że resztę załatwi brytyjski akcent marki.
Supersport ma otworzyć ten rozdział, zastępując w ofercie model Plus Six. To wybór logiczny. Morgan potrzebował samochodu, który zachowuje rozpoznawalny styl firmy, a zarazem jest oparty na świeższej platformie i współczesnym układzie napędowym. Retro jest tu językiem formy, nie technologicznym skansenem.
Stare proporcje, bardzo współczesna konstrukcja
W Supersporcie uwagę przyciągają klasyczne proporcje: długa maska, kabina cofnięta ku tylnej osi, okrągłe reflektory i błotniki, które mają w sobie coś z ręcznie rysowanego szkicu. Łatwo uznać taki samochód za rekonstrukcję dawnej motoryzacji, ale pod poszyciem dzieje się znacznie więcej. Konstrukcja wykorzystuje lekką, klejoną platformę aluminiową CXV, rozwiniętą względem rozwiązania znanego z Plus Six. Taka architektura pozwala ograniczać masę i zwiększać sztywność, bez zamieniania auta w ciężką kapsułę otoczoną kolejnymi warstwami elektroniki.
W europejskiej specyfikacji Supersport korzysta z 3-litrowego, turbodoładowanego silnika R6 BMW, rozwijającego 335 KM i 500 Nm momentu obrotowego. W zestawieniu z 8-biegową automatyczną skrzynią ZF oraz masą własną wynoszącą około 1170 kg daje to sprint do 100 km/h w około 3,9 s. To liczby z obszaru współczesnych sportowych coupe, choć Morgan wygląda, jakby za chwilę miał zawieźć skórzaną walizkę na weekend w Cotswolds.
Amerykańska wersja może otrzymać elementy wymagane przez lokalną homologację, więc finalne parametry i wyposażenie warto traktować osobno, dopóki marka ich nie potwierdzi. Sam kierunek pozostaje jednak jasny: Supersport ma być szybki dzięki lekkości. Coraz rzadziej spotykam dziś takie podejście. Branża przez lata rozwiązywała problem osiągów większą mocą, większymi bateriami i większymi kołami. Morgan przypomina, że czasem rozsądniej jest najpierw nie dociążać samochodu.
Technologia, której nie trzeba oglądać na ekranie
To właśnie w tej dyskrecji widzę sens Supersporta. Współczesna technologia samochodowa bywa świetna, gdy poprawia bezpieczeństwo, sterowanie napędem albo trwałość konstrukcji. Gorzej, kiedy zaczyna domagać się ciągłej uwagi kierowcy. W Morganie techniczne ambicje nie są eksponowane wielkim wyświetlaczem rozciągniętym przez pół deski rozdzielczej. Mają działać w tle: w sztywnej aluminiowej strukturze, wydajnym silniku, dobrze zestrojonym zawieszeniu i jakości wykonania.
To podejście ma oczywiście swoją cenę, także użytkową. Roadster z niskim zawieszeniem, niewielkim nadwoziem i niewielką skalą produkcji nie będzie uniwersalnym samochodem do wszystkiego. Nie kupuje się go dla systemu multimedialnego, autonomicznych asystentów ani przewożenia trzech osób z bagażem. W zamian dostaje się auto, w którym masa, pozycja za kierownicą i reakcje mechaniki pozostają ważniejsze od liczby funkcji dostępnych po przesunięciu palcem po ekranie.
Morgan ma też tę przewagę, że jego stylistyka nie potrzebuje sztucznego postarzania. Wiele marek próbuje dziś sprzedawać nostalgię za pomocą okrągłych lamp i kilku chromowanych detali, a potem ukrywa pod nimi samochód zaprojektowany według tych samych zasad co każdy inny crossover. Brytyjska firma buduje własną konsekwencję od dekad. Dlatego Supersport wygląda wiarygodnie, nawet gdy korzysta z niemieckiego silnika i nowoczesnej platformy.
Ameryka dostaje samochód dla świadomych wyjątków
Nie spodziewałabym się, że powrót Morgana do USA nagle zmieni układ sił w segmencie sportowych samochodów. I całe szczęście, bo to nigdy nie był cel tej marki. Supersport nie ma ścigać się wolumenem z Porsche, Corvette czy Mercedesem-AMG. Jego rywalami są raczej inne sposoby wydawania pieniędzy przez ludzi, którzy mogą kupić niemal dowolne auto, a jednak chcą czegoś mniej oczywistego.
Po około dwóch dekadach przerwy Morgan wraca więc do Stanów z propozycją bardzo konkretną: ręcznie zbudowanym roadsterem o klasycznej sylwetce i współczesnym sercu. Mam wrażenie, że w świecie motoryzacji coraz mocniej podporządkowanej algorytmom, abonamentom i ekranom taki samochód może działać jak przewietrzenie głowy. Nie dla każdego i zdecydowanie nie na każdą drogę. Ale właśnie dzięki temu Supersport ma szansę zostać czymś więcej niż kolejnym drogim gadżetem dla kolekcjonerów.
